تاریخچه شلوارهای جین

پوشاک جین (Jeans) به شلوارهایی گفته می‌شود که از کتان راه راه و زبر تهیه می‌شوند. واژه "جین" اغلب در اشاره به شلوارهایی با عنوان "جین آبی" (blue jeans) به کار می‌رود که توسط دو تاجر به نام‌های جاکوب دیویس (Jacob Davis) و لوی اشتراوس (Levi Strauss) در سال 1873 به بازار معرفی گشتند. در دهه 1950، شلوارهای جین که در ابتدا برای کابوی‌ها دوخته شده بودند در بین نوجوانان آمریکایی، رایج گشت. از بین برندهای تاریخی و قدیمی شلوارهای جین می‌توان به مارک "لیوایز" (Levi's)، "‌لی" (Lee) و رانگلر (Wrangler) اشاره نمود. شلوارهای جین در طرح‌ها و رنگ‌های مختلف وارد بازار می‌شوند. هم‌اکنون این شلوارها تبدیل به یکی از پوشش‌های رایج در سراسر جهان گشته و بالاخص شلوار جین آبی به عنوان نماد فرهنگ آمریکایی شناخته می‌شود.

چماق و هویج

_{چماق و هویج (به انگلیسی: Carrot and stick) در اصطلاح به سیاست ارائه تشویق برای رفتار خوب و ارائه تنبیه برای رفتار بد است. یا به عبارتی به معنی سیاست تهدید و تحبیب به کار می‌رود.}

_{اخیراً استفاده از این اصطلاح تغییر کرده‌است. پیش‌تر، معنی آن «ارائه مشوق برای پیشبردن به سوی هدف» بود. اصل این استعاره از هویچ آویزان بر سر چوب به عنوان انگیزه حیوان برای انجام کار بود.}

_{در گذشته برای آنکه حیوانات باربر بهتر و سریع تر راه بروند هویجی را در برابر چشم حیوان از چوبی آویزان می کردند و حیوان برای رسیدن به آن به جلو می رفت اما هویج هم جلوتر می رفت و به این ترتیب حیوان باز هم به جلو می رفت و...
هر گاه نیز که حیوان از تعقیب هویج خسته می شد با چماق یا همان تازیانه حیوان را می زدند تا نایستد.
در علم سیاست و روابط بین الملل، سیاست هویج و چماق زمانی به کار می رود که به کشوری هم پیشنهادهای تشویقی ارائه دهند و هم او را از برخی مجازاتها بترسانند.}

 

 

 

 

شریعتی

 

آنگاه که گرسنگی بیداد میکند، از مائده های روحی سخن گفتن خیانت است.

نه تنها به زندگی مادی،که به معنویت روحانی نیز هم،اندرونی که از طعام خالی است خانه ی جهل و زاغه ی ظلمت است؛ حتا دین من اعلام میکند که

"هرکس معاش ندارد معاد ندارد".

(معلم شهید،دکتر علی شریعتی)