ققنوس

بوته گل سرخی در باغ بهشت زیر درخت دانش شکوفه داد .در اولین گل سرخ پرنده ای متولد شد که پروازش مثل حرکت نور بود . پرو بالش زیبا و آوازش شعاعی از آفتاب به نظر می رسید .

اما وقتی حضرت حوا میوه ممنوع را چید و زمانی که با حضرت آدم از بهشت رانده شد آشیانه پرنده آتش گرفت و سوخت و خود پرنده در شعله آتش هلاک شد . اما از تخم قرمز آن پرنده که در آشیانه باقی مانده بود پرنده جدیدی بیرون آمد . نام این پرنده گوشه گیر را ققنوس گذاشتند .

در افسانه ها آمده که ققنوس پرنده ای ساکن عربستان است وهر صد سال خودش را همراه آشیانه اش به آتش می کشد و وقتی که سوخت تخمی از او به جا می ماند که از آن تخم ققنوس جدیدی متولد می شود . بله ققنوس پرنده همان پرنده بهشتی در هر قرن تولدش در آتش مرگش هم در آتش است .